De geboorte van mijn boek…

Merel Blog 2 Comments

We zijn nu een jaar, 61.500 woorden en circa 210 boekpagina’s verder. De laatste zin is geschreven, de punt is gezet. Schrijven aan mijn eerste boek werd een ontdekkingsreis door mijn leven, vanaf de tienerjaren tot het heden. Wie inspireerden mij en wat corrigeerde mij? Ik kreeg antwoorden op vragen die me al lange tijd bezighielden. Want waarom ben ik de persoon geworden die ik ben en waarom doe ik de dingen die ik doe? Waar komt mijn onuitputtelijke energie en positiviteit vandaan? Soms tot vermoeidheid van de mensen om mij heen…

Een jaar geleden begon ik met het schrijven van mijn boek. Of ik begon te dénken waarover ik ging schrijven. Nog voordat er één woord op papier stond wist ik dat het een non fictie boek zou gaan worden. Ik bedacht een thema en later nog één en daarna kwam er weer een ander in me op. En omdat ik, tegen mijn natuur in, geen keuze kon maken, besloot ik om maar gewoon te beginnen. ’s Avonds laat op een hotelkamer in Kaapstad. Ik begon met een blanco scherm maar binnen no time rolden de woorden uit mijn vingers en dwaalden de herinneringen door mijn hoofd. Niemand die me in het holst van de nacht weerhield om gevoelens, belevenissen en dromen in geschreven woorden uit te drukken. Er ging een wereld voor me open!

In de maanden die volgden schreef ik vaak vanaf het moment dat de kinderen lagen te slapen tot diep in de nacht. Ook kon ik helemaal opgaan in het schrijven tijdens de lange 11 uur durende vluchten van en naar Zuid-Afrika. Ik kwam erachter dat het schrijven van een boek net zo verslavend kan zijn als het lezen van een boek. Als je eenmaal begint, dan weet je van geen ophouden. Ik herleefde gebeurtenissen opnieuw, hele mooie maar ook zeer droevige. Door de tranen heen probeerde ik mijn woorden op het scherm terug te vinden, soms tevergeefs.

Een jaar lang schreef ik over de hoogtepunten en de diepe dalen in mijn leven, en allen maakten ze me sterker. Ik geloof erin dat een ieder lichtpuntjes kan vangen. Ook, of misschien wel juíst in periodes dat het tegenzit. Ik deed het en leerde daarvan. En mijn ervaringen deel ik graag met een ieder die daar interesse in heeft. De lezer bepaalt uiteindelijk zèlf of hij of zij zich laat inspireren. Inspireren door de persoonlijke dromen die ik waar maakte, groot en klein. En door de gebeurtenissen die me overkwamen of die ik juist opzocht.

Best spannend, mezelf zo blootgeven. Maar vooral heel leerzaam om iedere cel van mijn lichaam te voelen. Voelen dat ik leef, luckey basterd I am!

Ps. Even geduld nog…. Vijf belangrijke mensen in mijn leven lezen momenteel de zorgvuldig gekozen woorden op papier. Daarna is het de beurt aan de uitgevers.

Comments 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *