TEDxEde Open Stage: my 4 minutes of fame…

Merel Blog 2 Comments

Afgelopen maand heb ik circa 10 maal per dag mijn 4 minuten TEDx Open Stage pitch geoefend. Tijdens het hardlopen, fietsen, wandelen, douchen, voor de spiegel en tijdens het auto rijden. De stopwatch bij de hand. Hond Spijker kent mijn korte verhaal inmiddels van achter naar voren.

Het begin
Maar even terug naar waar dit avontuur begon… Een goede bekende vroeg mij waarom ik niet voor TEDx ging spreken. Hét podium dat jaarlijks tijdens een officieel TEDx event in diverse steden in de hele wereld beschikbaar wordt gesteld. De onder strenge criteria uitgenodigde of gekozen sprekers vertellen in circa 15 minuten on stage aan 600 – 1000 man publiek hun idee of verhaal. Ik waagde de stap en schreef me in. Want als één van de weinigen hield TEDxEde afgelopen maandagavond een Open Stage. Dit houdt in dat 15 onbekende sprekers middels een 4 minuten durende pitch uit het hoofd één plek kunnen bemachtigen voor het grote TEDxEde event op 28 oktober a.s. Ik was een maand geleden in de zevende hemel toen ik hoorde dat ik eraan deel mocht nemen, gekozen uit vele aanmeldingen. En ja, als je meedoet wil je winnen, toch?
Had ik al gezegd dat de sprekers in het Engels moeten spreken? Ja dus. Want een officiële TEDx talk wordt op YouTube geplaatst en is een inspiratie voor een miljoenenpubliek wereldwijd.

Oefenen oefenen oefenen
En dus oefende ik mijn 4 minutes on stage dag in dag uit. Meestal alleen, al kijkend naar het gras, de lucht of de bomen. Maar toen ik mijn persoonlijke pitch voor de spiegel startte kwamen de woorden in vreemde volgordes uit mijn mond. Wat raar om ineens mijn verhaal te doen terwijl iemand, ikzelf, mij aan keek. Al eerder stond ik voor groter publiek om mijn werkervaringen uit Afrika te delen en dat voelt vertrouwd en heel eigen. Maar als een verhaal persoonlijk wordt, dan komt er een andere dimensie om de hoek kijken; emotie. Voor tranen die komen ben ik niet bang, maar emotie kan bijvoorbeeld ook je hersenen in verwarring brengen waardoor je voor enkele momenten of langer blokkeert. Geheugen weg, tekst kwijt en de tijd loopt door. Want 4 minuten is te lang om een echte pitch te geven en te kort om je gehele verhaal te doen. Ik vroeg een goede vriendin en tevens pitch expert om naar mijn 4 minuten te luisteren en dat wierp z’n vruchten af. We streepten tekst weg en gooiden wat woorden om zodat de nadruk beter werd gelegd. Zij luisterde en luisterde zodat ik kon gaan improviseren en vrijer in woordkeuzes werd en vergeten woorden weer op een later moment terug kon laten komen.

Zenuwen achter de schermen
Bij aankomst bij Congrescentrum De ReeHorst te Ede werden de 15 sprekers direct naar een aparte ruimte begeleid. Mijn man mengde zich tussen het 250 personen tellende publiek in de foyer. Ik nam plaats op een ruime bank, deed de oortjes van mijn iPhone in mijn oren en luisterde mijn opgenomen pitch nog een keer af. Ik scande de andere deelnemers, de meesten met gespannen gezichten en hun tekst op papier in hun hand. Allemaal wilden we die ene plek op het hoofdpodium bemachtigen. En allemaal waren we desondanks ook benieuwd naar wat de ander zou gaan delen met het publiek. Wij kregen daar achter de schermen niets van mee. Na een tijdje kwam de eerste spreker terug, ik zag een enorme ontlading op haar gezicht. Wat baalde ik dat zij al was geweest en ik nog moest. Maar ik gunde het haar, en daarna de andere sprekers die voor mij waren. In één van de toilethokjes oefende ik nog enkele malen zonder stemgeluid. Ik was ervan overtuigd dat niemand het in de gaten zou hebben als één van de 10 toilethokjes gedurende 12 minuten bezet zou zijn….

Townshipsmile | Blog | TEDx

Creatieve oplossing
Toen het eenmaal tijd was om door de technici achter de schermen mijn microfoontje te laten bevestigen, had ik zin, heel veel zin om mijn pitch te delen met de zaal. De man van de techniek bekeek me met een grote frons van top tot teen, ik had een jurkje aan. “En hoe gaan we het kastje van jouw headset bevestigen?” zei hij. “Eh, tja, geen idee, ik heb wel wat anders om me druk over te maken nu”, zei ik. Maar gelukkig hebben dames daar een hele mooie oplossing voor:-) en kreeg ik onder mijn jurkje een bijna onzichtbare en sierlijke kleine bochel op mijn rug.

Inspiraties om alles uit het leven te halen
Een laatste slok water, je hoort je naam en dan mag je het podium op. Volop in het felle licht, je ziet geen hand voor ogen en dat is misschien maar beter ook. Op het scherm dat rechts voor me op het podium stond zag ik de digitale klok van start gaan, het was nu of nooit. In 4 minuten vertelde ik waar mijn inspiratie vandaan komt om kansen te zien, risico’s te nemen, het leven vol te leven en in iedere dag een avontuur te zien. Ik vertelde dat ik erin geloof dat je teleurstellingen uiteindelijk om kunt zetten in nieuwe inspiraties in je leven en gaf daar mijn eigen persoonlijke voorbeeld bij. Vol trots gaf ik aan dat ik over de highlights en de dieptepunten in mijn leven een persoonlijk boek heb geschreven dat ik dit jaar uit wil laten geven.

Zo lang als dat de voorbereiding was geweest, zo kort voelde het moment van preken zelf. Alsof je uren in de keuken hebt gestaan om een mooi diner te bereiden en dit culinaire hoogstandje vervolgens in 4 minuten naar binnen wordt geslokt. Toen ik na het applaus terug liep naar de overige kandidaten was ik blij en voldaan. Meer dan dit had ik op dit moment niet kunnen geven. Na de laatste deelnemer was het de beurt aan het publiek om live te stemmen op de in hun ogen beste spreker.

Winnaar
Tijdens het bekendmaken van de winnaar op het podium werd ik pas zenuwachtig. Je staat tussen alle anderen en de sfeer is zo goed onderling want je gunt het elkaar. Maar eerlijk is eerlijk, je wilt het liefst zelf heel graag winnen. Tako Rietveld werd de winnaar. Een hele sympathieke man met veel ervaring en een hele sterke pitch over de roep om de stem van kinderen wereldwijd meer te laten horen. De organisatie besloot spontaan om David Reitsma met zijn verrassende pitch over ‘Spoken Word Poetry’ als tweede winnaar aan te stellen. En ik kan oprecht blij voor hen zijn. Want ondanks dat ik zelf heel graag op het hoofdpodium had willen staan op 28 oktober, ben ik een gewéldige ervaring rijker! En die ervaring wordt vast en zeker een voedingsbodem voor een nieuwe inspiratie in mijn leven…

“Let’s start to empty your bucket list today

Did I say today?

Yes!”

 

Townshipsmile | Blog | TEDx

Comments 2

  1. Dag Merel,

    wat een mooi verhaal. Ik voel de zenuwen en de zin! Niet 28 oktober 2015, maar weet zeker dat ik je op een ander moment on stage hoor en zie. Top!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *